Ζωντανή Μάθηση | Alive Learning

Δείτε πόσο παραστατικά και διεισδυτικά μπορούν να παρουσιαστούν και να συσχετιστούν παγκόσμια στατιστικά στοιχεία, καθώς και η εξέλιξή τους στο χρόνο από τον Σουηδό Καθηγητή Χανς Γκόσλινγκ στις παρακάτω δύο παρουσιάσεις.

Τα εκπληκτικά στατιστικά δημιουργήθηκαν με τα δωρεάν on-line εργαλεία της Gapminder.

Σας αρέσουν παλιές σειρές κινουμένων σχεδίων; Προσωπικά βρίσκω κάποιες πολύ χαριτωμένες, πολύ πιο κατάλληλες και εποικοδομητικές για τα παιδιά απ’ ό,τι κάποια σημερινά κινούμενα σχέδια με τέρατα, αποκρυφισμό και βία.

Μία από αυτές τις σειρές που παίχτηκε στην Ελλάδα τη δεκαετία του ‘80 ήταν η Κάντυ-Κάντυ.

Μετά από εργασία πολλών εθελοντών, και τα 115 επεισόδια της σειράς είναι ελεύθερα διαθέσιμα στο διαδίκτυο μέσω youtube με ελληνική μεταγλώττιση. Δείτε παρακάτω το ελληνικό τραγούδι των τίτλων (opening theme) της σειράς.

Πριν από μερικές μέρες από την λίστα των Ποδηλατών της Πάτρας έλαβα το εξής μήνυμα:

Καλημέρα σε όλους.
Ακούστε κάτι ενδιαφέρον που μπορούμε να το επεκτείνουμε.
[] πληροφορήθηκα πώς υπάρχει μία ομάδα ατόμων που αντί να πετάξει το εισιτήριο κατά την έξοδο της από το μέσο μεταφοράς το αφήνει πάνω στα ακυρωτικά μηχανήματα ώστε να το χρησιμοποιήσει και ο επόμενος. Είναι μια κίνηση συνεργασίας των πολιτών της Αθήνας που αντιδρούν στις μαζικές αυξήσεις των τιμών βασικών αγαθών.
Νομίζω θα μπορούσαμε να το εφαρμόσουμε και εμείς δίνοντας την ευκαιρία στον επόμενο από μας να ταξιδέψει δωρεάν. []

Το μήνυμα σχετίζεται με το νέο σύστημα εισιτηρίων στην Αθήνα. Πλέον, αντί για εισιτήριο μιας διαδρομής για κάθε μέσο μαζικής μεταφοράς (λεωφορείο, μετρό, ηλεκτρικός, τρόλευ, τραμ), καθιερώθηκε ενιαίο (σημαντικά ακριβότερο) εισιτήριο χρήσης όλων των μέσων για 90 λεπτά.

Όταν βρέθηκα πρόσφατα στην Αθήνα παρατήρησα σποραδικά το φαινόμενο στους σταθμούς του μετρό και έτσι το έκανα κι εγώ ως κίνηση αλληλεγγύης.

Ο Βασίλης, φίλος κοινωνιολόγος, είχε την ένσταση ότι αν πολλοί ακολουθήσουν αυτή την πρακτική, ενδέχεται να προκαλέσουμε οικονομική ζημιά ζημιώνοντας τα δημόσια μαζικά μέσα μεταφοράς (ΜΜΜ).

Μερικές γρήγορες σκέψεις μου ήταν ότι:

α) Πίσω από αυτή την προτροπή υπάρχει ένα θεολογικό/φιλοσοφικό υπόστρωμα αντίστασης στην ατομοκρατία. Δεν είμαι μόνος μου, ξεκομμένος, αλλά ο συνάνθρωπος είναι προέκτασή δίκη μου και συνδεδεμένος μαζί μου. Νοιάζομαι και του/της αφήνω το εισιτήριό μου, όπως θα το έδινα σ’ ένα φίλο μου ή σε έναν αναγκεμένο.

β) Η πρακτική αυτή θα κάνει πιο θελκτικά και φιλικά τα μέσα μαζικής μεταφοράς, ιδιαιτέρως για ανθρώπους χαμηλότερου εισοδήματος και ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες που πλήττονται από τις νέες τιμές των εισητηρίων. Καθώς η χρήση των ΜΜΜ θα γίνει συνήθεια για περισσότερους ανθρώπους, μεσοπρόθεσμα θα ωφελήσει τα ίδια τα ΜΜΜ.

γ) Η πρακτική αυτή καλλιεργεί το σεβασμό στην ακύρωση του εισιτηρίου και την τήρηση του νόμου, πράγμα που πάλι μεσοπρόθεσμα ωφελεί τα ΜΜΜ.

Τελικά νομίζω ότι ένα εισιτήριο πάνω σε μια ακυρωτική μηχανή δίνει μια νότα αισιοδοξίας και ανθρωπισμού. Εσείς τι λέτε;

Ένα 13χρονο κορίτσι, η Σεβερίνα Σουζούκι, μιλάει στον ΟΗΕ το 1992 για το μέλλον του πλανήτη. Ένα αξιοσημείωτο πεντάλεπτο βίντεο που αξίζει να δείτε.

Πηγή: Άλεκ

“Οι περισσότερες δημόσιες υπηρεσίες όπως λειτουργούν σήμερα (στην Ελλάδα) φαίνονται σαν να έχουν φτιαχτεί για να ταλαιπωρούν τον πολίτη”.

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε με την παραπάνω φράση;

Πιστεύετε ότι είναι επιθυμητό/εφικτό στο ορατό μέλλον ένα Δημόσιο 2.0, δηλαδή δημόσιες υπηρεσίες οι οποίες

• λειτουργούν αποδοτικά και με άξονα τη διευκόλυνση του πολίτη,
• αξιοποιoύν την τεχνολογία όπως εργαλεία web2.0, συνεργατικούς ιστοχώρους (wiki), ιστολόγια (blogs) υπαλλήλων, ροές ανακοινώσεων RSS, αποστολή SMS κ.α.,
• λαμβάνουν υπόψιν τους απόψεις, προτάσεις και σχόλια των πολιτών,
• φαρμόζουν σύγχρονες μεθόδους συνεχούς επιμόρφωσης των υπαλλήλων τους,
• παρακολουθούν και είναι σε επαφή με την διεθνή πραγματικότητα;

Αν η απάντησή σας είναι ναι, αν μεν είστε στο δημόσιο τομέα ενημερωθείτε και δραστηριοποιηθείτε ή αν δεν είστε τότε όλοι μαζί ας το ζητήσουμε!

Δείτε την παρακάτω ομιλία του Lawrence Lessig, ιδρυτή των Creative Commons τόσο για το ενδιαφέρον περιεχόμενο, όσο και για το θαυμάσιο στυλ των οπτικοακουστικών βοηθημάτων (παρουσίασης) που χρησιμοποιεί. Αναφέρεται σε μια λογομαχία με εκπροσώπους φορέων ιδρυμάτων προστασίας των πνευματικών δικαιωμάτων, όπου αναλύει την έννοια της Sharing Economy, πάνω στην οποία στηρίζεται η η οποία συμβαδίζει με την φιλοσοφία του ελευθέρου λογισμικού.

Δείτε το θαυμάσιο βίντεο “We think” διάρκειας 4′ του Charles Leadbeater, στο οποίο περιγράφει τη σημασία της ενεργητικής συμμετοχής των πολιτών στο Διαδίκτυο και την Κοινωνία της Γνώσης, καθώς και τον τρόπο που η τεχνολογία έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει ευρύτερα την κοινωνία μετασχηματίζοντας (;) το μοντέλο στην οικονομία (καινοτομία), την εκπαίδευση (προς μια μαθητοκεντρική και συνεργατική μάθηση, διάφανη τάξη) και ίσως τα κυρίαρχα καταναλωτικά πρότυπα.

Επιπρόσθετα, ένα ζητούμενο σε κάθε χώρα και ανάλογα με τα πολιτισμικά δεδομένα της, είναι οι νέοι τρόποι έκφρασης και ενεργοποίησης των πολιτών στο Διαδίκτυο να ενσωματωθούν στο δημόσιο διάλογο, να σπάσουν το ολιγοπώλιο της ενημέρωσης, τροφοδοτώντας την κριτική σκέψη με την ελπίδα να δώσουν έναυσμα για την αποτελμάτωση του πολιτικού συστήματος και την αναγέννηση της δημοκρατίας.

Μια Οντολογική Προσέγγιση του Κυβερνοχώρου

Ο π. Αρσένιος Μέσκος, πτυχιούχος θεολόγος και διπλωματούχος μηχανικός, στα πλαίσια μιας εισήγησης σε επιστημονικό συνέδριο “Κοινωνία της Πληροφορίας: Όψεις και Προοπτικές” στο Πανεπιστήμιο της Κύπρου το 1996 μελετά τα δίκτυα των υπολογιστών και το διαδίκτυο από την πλευρά της Ορθοδόξου θεολογίας και διατυπώνει ..απρόσμενες σκέψεις οι οποίες διατηρούν την φρεσκάδα και την πρωτοτυπία τους έως σήμερα.

Παραθέτω μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

[] Ο κόσμος λοιπον, για την ορθόδοξη θεολογία, είναι δημιουργία και η δημιουργία είναι μία, και περιλαμβάνει τόσο τον υλικό κόσμο όσο και τον πνευματικό. Όλα τα όντα που είναι δημιουργήματα, δηλαδή κάθε τι εκτός του Θεού, υπάρχουν σε μια διαστρωμάτωση επαλλήλων επιπέδων, με ιεραρχική σχέση και κάθε ον κατέχει μια σαφή θέση στην διαστρωμάτωση αυτή. Υπάρχει μια δαρκής διασύνδεση μεταξύ των επιπέδων και των όντων, που βρίσκονται στα διάφορα επίπεδα. Για να είμαι πιο σαφής, τέτοια επίπεδα μπορούν να θεωρηθούν τα επίπεδα της ανοργάνου ύλης, των εμβίων όντων, των εμβίων λογικών όντων, δηλαδή των ανθρώπων, και τέλος το επίπεδο των πνευμάτων, δηλαδή των μη υλικών λογικών όντων, των πεθαμένων ανθρώπων, των αγγέλων και των δαιμόνων. Όλα τα όντα είναι εκφάνσεις της δημιουργίας, δηλαδή εκφάνσεις του σύμπαντος και όλα τα όντα κοινωνούν μεταξύ τους, διαμέσου των διασυνδέσεων που αναφέραμε.

Μέσω των διασυνδέσεων αυτών, υπάρχει μια διαρκής κυκλοφορία αυτών που οι Πατέρες ονόμασαν λόγους των όντων. Πως θα μπορούσαμε σήμερα να κατανοήσουμε τους λόγους των όντων ; Ως θεία ενεργήματα που προσδιορίζουν το είναι των όντων. Ας μην συγχέουμε τις έννοιες . Τα ενεργήματα αυτά δεν έχουν σχέση με την ενέργεια της φυσικής. Ίσως είναι καλύτερα να μιλήσουμε για Θεία θελήματα που αναφέρονται στο πως είναι τα όντα, δηλαδή θελήματα που προσδιορίζουν, ας μιλήσουμε για τα φυσικά υλικά αντικείμενα, τους κανόνες που προσδιορίζουν την μορφή και την ουσία, το περιεχόμενό τους. Σύμφωνα λοιπόν με αυτήν την αντίληψη, οι φυσικοί νόμοι που περιγράφουν τα φυσικά αντικείμενα, ή αν το γενικεύσουμε, το σύμπαν, είναι Θεία θελήματα. Τα θελήματα αυτά εκφράζονται και εκδηλώνονται ως ενεργήματα, που συγκροτούν τα όντα στην ύπαρξη, και διαχέονται από τον Θεό στα πνεύματα και διαμέσου αυτών, έως τα στοιχειώδη σωμάτια.
Γύρω από κάθε ανθρώπινο ον, θα λέγαμε ότι υπάρχει μια πύκνωση των διασυνδέσεων αυτών, κατά ένα τρόπο ανάλογο της πυκνώσεως του πεδίου βαρύτητος γύρω από μια μάζα. Αυτό συμβαίνει, γιατί ο κάθε άνθρωπος έχει το χάρισμα, να ελκύει τους λόγους των όντων και να τους επαναφέρει στον Δημιοργό τους. Δηλαδή οι λόγοι των όντων εκχέονται από τον Θεό, διαχέονται στην κτίση και διαμέσου των ανθρώπων, άλλων περισσότερο και άλλων λιγότερο, επανέρχονται προς τον Θεό. Το όραμα της αενάου αυτής κυκλοφορίας είναι, για την ορθόδοξο κοσμολογία, η ουσιαστική ζωή του σύμπαντος. Το σύμπαν λοιπόν είναι ένας απέραντος ωκεανός λόγων που εκχέονται από τον Θεό και επανέρχονται σε Αυτόν. Με αυτήν την έννοια, όσον αφορά την ουσία ενός αντικειμένου, πιο πραγματικό είναι το Θείο θέλημα που το κρατά στην ύπαρξη, από αυτήν καθ’ εαυτήν την ύλη που το συνιστά. Μάλιστα παρουσιάζει συγκλονιστικό ενδιαφέρον το γεγονός, ότι οι λόγοι των όντων, υπάρχουν από ανέκαθεν στην σκέψη του Θεού. []

Αντιθέτως, η επιστημονική γνώση λόγω της κατώτερης, από υπαρξιακή άποψη, ποιότητάς της σε γενικές γραμμές, δεν καταφέρνει να οδηγήσει στην ολοκλήρωση και υπαρξιακή πληρότητα τον άνθρωπο. Το πακέτο της αγάπης πάντα του λείπει. Η έλλειψη αυτή οδηγεί στην τάση προς αναπλήρωση αυτών, που το πακέτο περιέχει. Ο δυτικός πολιτισμός, κάτω από αυτήν την οπτική γωνία, δεν είναι τίποτα άλλο από μια γιγαντιαία εποποιΐα αναπλήρωσης αυτού του πακέτου και της γνώσης που αυτό προσπορίζει στον άνθρωπο. Στους πρώτους αιώνες μετά την Αναγέννηση, η κινητήριος δύναμη ήταν η φιλοσοφία. Το 19ο αιώνα φάνηκε ότι, την σκυτάλη την πήρε οριστικά η επιστήμη. Ηταν τελικά ακόμα πρώορο, αλλά, εδώ και δέκα χρόνια, η επιστήμη επανήλθε όχι μόνο δριμύτερη αλλά και ωριμότερη στην διεκδίκηση αναπλήρωσης αυτού του πακέτου.

Στην συμμετρική κατάσταση, δηλαδή όταν ο άνθρωπος ζει εν Χριστώ τις εντολές του Θεού, η επαφή του με το φυσικό περιβάλλον, σε όλα του τα επίπεδα και τις εκδηλώσεις, τον οδηγεί στην γνώση του Θεού. Φυσικά, μόλις που χρειάζεται να λεχθεί, ότι αυτή η γνώση, η εν Χριστώ θέαση του φυσικού περιβάλλοντος, δεν είναι η μοναδική, ίσως ούτε κάν η κυρία πηγή γνώσεως του Θεού. Ας το τονίσω, δεν μιλώ για μια ψυχολογική ή στοχαστική κατάσταση. Η θέαση αυτή για την οποία μιλώ, δεν είναι ένας εντυπωσιασμός από τα θαύματα της δημιουργίας, ούτε ένας στοχασμός σχετικά με τον μεγάλο ωρολογοποιό. Είναι μια βαθειά εσωτερική και αφάνταστος, δηλαδή χωρίς ενεργήματα της φαντασίας, αισθητοποίηση κάποιων κωδικών σημάτων που εμπεριέχονται στους λόγους των όντων. Πρόκειται για μια μυστική εμπειρία. Αποτέλεσμα αυτής της εμπειρίας είναι η γνώση του Θεού και η ψυχολογική, συναισθηματική και καρδιακή ολοκλήρωση και πλήρωση του ανθρώπου.
Καρποί λοιπόν αυτής της εμπειρίας, είναι η απάντηση στα μεγάλα υπαρξιακά ερωτήματα, και η υπαρξιακή ολοκλήρωση δηλαδή αίσθηση πληρότητας, ευτυχίας, χαράς και αγάπης. Δεν νομίζω να δυσκολευθούμε να συμφωνήσουμε, ότι ολόκληρος ο δυτικός πολιτισμός έχει δομηθεί και αναπτυχθεί μαχόμενος, να δώσει τις σωστές απαντήσεις στα μεγάλα ερωτήματα, και να καλύψει τις βαθειές ανθρώπινες ανάγκες. Τα ερωτήματα βέβαια τέθηκαν άπαξ, από τους αρχαίους Ελληνες. Εμένα πάντως με εντυπωσιάζει το σφρίγος με το οποίο αναμετράται με αυτά,σε κάθε εποχή, ο δυτικός άνθρωπος. []

Τι θέλω να πω με όλα αυτά ; Απλά το ότι ο κυβερνοχώρος είναι μια επιτυχής προσομοίωση των πνευματικών χώρων και ότι το περίφημο σερφάρισμα είναι μια ενέργεια, που προσομοιώνει, σε ένα κάποιο ποσοστό βέβαια, την ενέργεια της προσευχής. Όπως προσευχόμενος, ωθώ τον εαυτό μου να εισέλθει σε ένα άλλο κόσμο, όπου δεν υπάρχει η φωνή ή η εικόνα μου ή κάτι μερικό από εμένα, αλλά κατά ένα ιδιότυπο τρόπο ολόκληρος εγώ, έτσι λειτουργεί και η σύνδεσή μου με το ιντερνέτ. Όπως με την προσευχή επικοινωνώ με τους εγγύς και τους μακράν και αυτή η κοινωνία πληρεί την ύπαρξή μου, έτσι με το Internet κοινωνώ με τους εγγύς και τους μακράν, και αυτή και μόνο αυτή η γεύση της κοινωνίας είναι επαρκής, για να δικαιολογήσει τον κόπο που κάνω. []

Ο κυβερνοχώρος είναι ανθρώπινο δημιούργημα και βέβαια δεν δημιουργήθηκε, έχοντας την οιανδήποτε σχέση με την προσευχή. Είναι καρπός ενός πολιτισμού που, θα έλεγα, ασυνειδήτου ή καλύτερα υποσυνειδήτου στόχου έχει την αποκατάσταση μιας αρχέγονης και απωλεσμένης ποιότητας ζωής. Από την αρχαία αυτή κατάσταση, σήμερα λείπει μια θεμελιώδης συνιστώσα, την οποία ο πολιτισμός αυτός με μια διαδικασία ανάλογη με αυτήν της φυσική επιλογής, στοιχείο-στοιχείο αντικαθιστά. Αν δηλαδή ο κυβερνοχώρος και γενικότερα η πληροφορική, δεν είχε μια αντιστοιχία με τις υπαρξιακές δομές του ανθρώπου, αν ο άνθρωπος δεν ήταν ένας εκπληκτικός οργανισμός, που τρέφεται με πολλαπλών διαστρωματώσεων πληροφορίες, τότε η πληροφορική δεν θα είχε την εκπληκτικά μαζική διάδοση που έχει. Θα ήταν μια θαυμαστή τεχνολογία, όπως τόσες άλλες άλλά μόνο για τους ειδικούς. Αυτήν την πλευρά της πληροφορικής, μπορεί να αναδείξει, μόνο η Θεολογία της Πληροφορίας, που από αιώνες κατέχει, με διαφορετική βέβαια ορολογία, η Ορθόδοξη Εκκλησία, μπορεί να αναδείξει.

Το πλήρες κείμενο της εισήγησης είναι διαθέσιμο στη διεύθυνση arsme.gr

Το καταπληκτικό βίντεο 3 λεπτών Miniature Earth μας βοηθά να προσεγγίσουμε πρακτικά και με τη βοήθεια απλούστατων στατιστικών στοιχείων την κατάσταση στον πλανήτη μας σήμερα και κυρίως πως ζουν και τι προβλήματα έχουν συνάνθρωποί μας σε όλο τον κόσμο.

Δείτε το βίντεο - πρόσκληση στην πανελλαδική ποδηλατοπορεία που θα γίνει την προσεχή Κυριακή 6/4/2008 στις 12 μ.μ. σε διάφορα σημεία σε κάθε πόλη της Ελλάδας, καθώς και τα πολύ λογικά αιτήματα για την προώθηση της χρήσης του ποδηλάτου στις ελληνικές πόλεις.