headermask image

header image

Τι πρέπει ν’ αλλάξει στην εκπαίδευση

- Πόσοι άνθρωποι ανακαλύπτουν και κάνουν στη ζωή αυτό που αγαπούν, τους παθιάζει, ώστε να βρίσκονται κυριολεκτικά «στο στοιχείο τους»;
- Τι είναι αυτό που κάνει κάποιους να το καταφέρουν και κάποιους όχι;
- Το να είσαι καλός σε κάτι δεν είναι αρκετό, πρέπει να αγαπάς αυτό που κάνεις.
- Το «στοιχείο» μας βρίσκεται στην τομή της φυσικής, έμφυτης ικανότητας και του πάθους.
- Όταν βρεις το στοιχείο σου, παύεις να δουλεύεις, το κάνεις γιατί το απολαμβάνεις.
- Η ιδεολογία της εκπαίδευσης φταίει που πολλοί άνθρωποι δεν βρίσκουν το στοιχείο τους διότι προβάλλει μηχανιστικά ένα συγκεκριμένο δρόμο επιτυχίας, αυτόν της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης.
- Η σημασία της ενθάρρυνσης και της δημιουργίας ευκαιριών ανακάλυψης κλίσεων και ταλέντων.
- Η σημασία πολλαπλών μη-γραμμικών δρόμων και προοπτικών σταδιοδρομιών μέσα από το σχολείο.
- Οι ρίζες του σημερινού εκπαιδευτικού συστήματος και οι αιτίες του προβλήματος βρίσκονται στη βιομηχανοποίηση που οδηγεί στην προτυποποίηση και ομογενοποίηση στην εκπαίδευση.
- Η επιτυχία ή αποτυχία ενός ανθρώπου οφείλεται και στην συνέργεια με το περιβάλλον του.
- Δημιουργικότητα είναι η διαδικασία παραγωγής καλών ιδεών που έχουν αξία.
- Η εργασία του σχολείου και του δασκάλου είναι να φανερώσει το αριστούργημα που βρίσκεται σε κάθε μαθητή όπως ο Μιχαήλ Άγγελος αφαίρεσε τα περιττά κομμάτια από για να φανούν τα γλυπτά που κρύβονται σε κάθε κομμάτι μαρμάρου.
- Great education means having great teachers who know and can engage children.
- Improving education doesn’t happen through standardization but through the raise of standards.

Ενδιαφέρουσα ομιλία του Sir Ken Robinson για το νέο βιβλίο του The Element.

  • Share/Save/Bookmark
Ετικέτες: , , , ,

Σχετικά άρθρα

If you liked my post, feel free to subscribe to my rss feeds

One Comment

  1. «Οι θεσμοποιημένες αξίες που ενσταλλάζει το σχολείο είναι ποσοτικές αξίες. Το σχολείο μυεί το νέο άνθρωπο σ’ ένα κόσμο όπου όλα μπορούν να μετρηθούν, ακόμη και η φαντασία και —γιατί όχι— και ο ίδιος ο άνθρωπος.
    Η προσωπική όμως ανάπτυξη δεν είναι μια μετρήσιμη οντότητα. Είναι η ανάπτυξη μέσα σε μια πειθαρχημένη αμφισβήτηση και δεν είναι δυνατόν να μετρηθεί με κανένα κριτήριο, δεν είναι δυνατόν να υπολογισθεί με κανένα ιστορικό και δεν μπορεί
    να συγκριθεί με τα επιτεύγματα κανενός τρίτου. Σε μια τέτοια μάθηση η άμιλλα είναι δυνατή μόνον στην επινόηση και τη δημιουργική προσπάθεια, και είναι προτιμότε¬ρο να ακολουθεί κανείς τα χνάρια κάποιου παρά να μιμείται το ρυθμό του. Η μάθηση που οραματίζομαι είναι μια συνεχής αναδημιουργία που δεν μπορεί να μετρηθεί…
    Οι άνθρωποι που έχουν υποστεί παρατεταμένη εκπαίδευση δεν είναι σε θέση να χειρι¬σθούν τις μη μετρήσιμες εμπειρίες. Γι’ αυτούς ό,τι δεν μπορεί να μετρηθεί είναι δευτε¬ρεύον, ταυτόχρονα όμως και απειλητικό…»
    Ivan Illich (Κοινωνία χωρίς σχολεία, Βέργος, σ. 58)

    Αλέξανδρος Κοσμόπουλος

    Όταν κανείς καταγράψει τους κυριότερους συντελεστές επιτυχίας του εκπαιδευτικού, παρατηρεί ότι αυτοί είναι:
    — Η επιστημονική τους επάρκεια (που διαφαίνεται μέσα από τη βαθιά και συνάμα πλατιά γνώση του θέματος και κυρίως την ευκολία και αφ’ υψηλού χρήση και θεώρηση της, όποτε χρειασθεί)
    — Η ψυχολογική του ισορροπία και ωριμότητα που θεμελιώνουν την παιδαγωγικότητα και αυξάνουν την παραγωγικότητα του
    — Η άρτια, γενική και ειδική παιδαγωγική του κατάρτιση, η αναπτυγ¬μένη παιδαγωγική τον συνείδηση και συνειδητοποίηση του εκπαιδευτικού του ρόλου
    — Η συνεχής του ανανέωση και συντήρηση, όχι μόνον σε επίπεδο γνω¬στικό ή πρακτικό, αλλά και σε επίπεδο προσωπικής ανάπτυξης.
    Δεν νομίζουμε πως κάθε εκπαίδευση εκπαιδευτικού οφείλει να αναγάγει σε στόχους της (objectifs) τους πιο πάνω συντελεστές, προκειμένου να αποδεικνύεται αποτελεσματική;
    Η ανάπτυξη της προσωπικότητας του εκπαιδευτικού και η συνεχής φρο¬ντίδα της ψυχικής του υγείας είναι προϋποθέσεις για την άσκηση του εκπαιδευτικού έργου, έργου που συχνότατα (αν όχι πάντοτε) ξεπερνάει την ίδια τη φύση του και επεκτείνεται στο χώρο της ψυχοθεραπευτικής ή ψυχοδιαλυτικής προσέγγισες των προσωπικοτήτων, δασκάλου-μαθητή. Η ψυχανάλυση της σχολικής ζωής, το έχει ήδη επισημάνει από τον καιρό του Freud, έχει σημαντικά δείξει πως το έργο της αγωγής κινείται σημαντικά και στο χώρο του ασυνειδήτου. Ο Μauco λέει: «Αν ο δάσκαλος έχει μια προσωπική ωριμότητα, που του επιτρέπει να λύνει τις ίδιες του τις δυσκολίες, θα μπορέσει να βοηθήσει το παιδί να ζήσει και να λύσει τις δικές του. Δεν θα αντιδράσει μεταβιβαστικά στις μεταβιβα¬στικές αντιδράσεις του μαθητή του»31|. Όταν ο Freud τόνιζε πως «η ανάλυση των δασκάλων και παιδαγωγών φαίνεται πως πρέπει να είναι αποτελεσματικό προφυλακτικό μέτρο»32, το τόνιζε, γιατί είχε ήδη αντι¬ληφθεί πολλά σφάλματα αγωγής που οφείλονταν σε φαντασιώσεις, σύμβολα, κ.α. της προσωπικότητας του εκπαιδευτικού. Αυτά όλα δεν επιση¬μαίνουν τίποτε περισσότερο από τις μέγιστες δυσκολίες του εκπαιδευτικού λειτουργήματος, δυσκολίες που πρέπει να αντιμετωπισθούν από τον τρόπο της στρατολόγησης και της ουσιαστικής εκπαίδευσης του εκπ/κού33,

    1. γιωργος on Μαρτίου 12th, 2010 at 18:47

One Trackback

  1. By Το στοιχείο. « Ars Longa Vita Brevis on Ιουλίου 13, 2009 at 07:07

    [...] Πηγή [...]

Post a Comment

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *

*
*