Αν όχι εσύ, ποιος; Αν όχι τώρα, πότε;

Ο εθελοντισμός, η πρωτοβουλία και η αυτοπαρακίνηση είναι σπουδαίοι στόχοι τόσο στην εκπαίδευση όσο και στην προσωπική μας ζωή, στον επαγγελματικό και τον κοινωνικό στίβο. Όταν απουσιάζουν ζούμε ιστορίες σαν την παρακάτω…

Είναι μια ιστορία τεσσάρων ανθρώπων που ονομάζονταν Καθένας, Κάποιος, Οποιοσδήποτε και Κανένας.

Υπήρχε μια δουλειά που έπρεπε να γίνει, η οποία θα μπορούσε να γίνει από τον Οποιοσδήποτε, αλλά ζήτησαν από τον Καθένα να την κάνει.

Ο Καθένας όμως επειδή κατάλαβε ότι ήταν μια δουλειά που μπορούσε να γίνει από τον Οποιοσδήποτε, θεώρησε ότι Κάποιος θα την έκανε.

Όταν ο Κάποιος κατάλαβε ότι η δουλειά δεν έγινε θύμωσε με τον Καθένα, γιατί αυθαίρετα θεώρησε ότι Κάποιος θα βρίσκονταν να κάνει μια δουλειά που θα μπορούσε να κάνει Οποιοσδήποτε αλλά Κανένας δεν είχε καταλάβει ότι δεν θα την έκανε ο Καθένας.

Τελικά Καθένας έριχνε το φταίξιμο σε Κάποιον, την στιγμή που Κανένας δεν έκανε, αυτό που θα μπορούσε να είχε κάνει Οποιοσδήποτε!

Υ.Γ.

Το παραπάνω ήταν ένα ελληνικό αντίστοιχο του αγγλικού κειμένου για την συνεργασία σε ομάδες.

There were once four members of a project team:
Everyone, Someone, Anyone and No-one

Like all projects there are some important tasks to do,

Everyone was really busy and was sure that Someone had more time to do most of these tasks, but Someone thought Anyone could do them.

However Anyone couldn’t do them, and so unless Anyone made Someone realise that Someone was the best person to do those jobs, Everyone ended up allocating the jobs to No-one.

Sadly No-one wasn’t very good at getting these jobs done, so the result was a disaster, which impacted Everyone.

Everyone ended up angry with Someone, because Everyone knew that Someone could do the jobs better better than No-one.

Till next week, be the Someone who takes action!