Η Παιδεία τον καιρό της Πληροφορικής στην Ελλάδα

Θαυμάσιο άρθρο του Τ. Καφαντάρη στο Βήμα για την εκπαίδευση στον 21ο αιώνα. Ενδεικτικά αποσπάσματα που περιγράφουν τη σημερινή κατάσταση:

[] Η όλη διαδικασία της μάθησης, από το δημοτικό ως το διδακτορικό, αντιμετωπίζεται ως «καταναγκαστικά έργα», χωρίς καν το όνειρο του «μετά». Αλλά, γιατί; Τι είναι αυτό που έχει μετατρέψει το κυνήγι της αριστείας σε αχώνευτο χάσιμο χρόνου; []

[] Η απάντηση είναι γραμμένη στους καταλόγους του ΟΑΕΔ κάθε «δυτικής» χώρας: Το 70% των ανέργων είναι πλέον οι πτυχιούχοι. []

[] Κατά τις μετρήσεις των Αμερικανών, το 90% των γνώσεων που χρειάζεται ο μέσος πολίτης των ΗΠΑ στην οικονομικά ενεργό ζωή του αποκτάται «στον δρόμο», όχι στα πανεπιστήμια. []

[] Εχουμε πλέον μια ολόκληρη γενιά μαθητών- από την Α΄ Δημοτικού ως την Γ΄ Λυκείου- που ζει σε έναν ολότελα δικτυωμένο κόσμο. []

[] Η επαφή αυτή είναι δυναμική- διαδραστική- και υπακούει σε ένα μόνο δόγμα: «Ακούω, βλέπω και μαθαίνω ό,τι θέλω, όπου θέλω, όταν το θέλω». []

[] Ξεκινήσαμε τον 21ο αιώνα με το μήνυμα «θα αλλάζετε τρεις ως και πέντε δουλειές στη ζωή σας» και φθάσαμε τώρα να μας λένε ότι «θα αλλάζετε επτά ως δεκατέσσερις»! []

Το άρθρο τελειώνει με μερικές τηλεγραφικές προτάσεις ως αφετηρία σκέψης για την αξιοποίηση της τεχνολογίας στην εκπαίδευση.

[] Σαν τι θα μπορούσαν να κάνουν οι δικοί μας ηγέτες για την αντιμετώπιση αυτής της τεράστιαςγια τα εθνικά μας δεδομένα- κρίσης; Μια σκέψη είναι να εκμεταλλευτούν τα κονδύλια του 7ου Π-Π για εκμαιευτικά μοντέλα εκπαίδευσης, προκειμένου να αρχίσει ένα πανελλήνιο «φροντιστήριο εκπαιδευτικών» στους διαδραστικούς τρόπους διδασκαλίας. Μια δεύτερη σκέψη, να αξιοποιήσουν το υποαπασχολούμενο δυναμικό προγραμματιστών και μηχανικών πληροφορικής της χώρας ώστε να δημιουργηθούν οι απαραίτητες εφαρμογές για μαθητικούς υπολογιστές, φορητές συσκευές και κινητά τηλέφωνα. Μια τρίτη, να τους αναθέσουν την υλοποίηση ενός (επιτέλους) λειτουργικού και πλήρους μεταγλωττιστή κειμένων ώστε να πάψει το Διαδίκτυο να είναι εργαλείο μόνο των αγγλόφωνων. Μια τέταρτη σκέψη είναι να ψηφιοποιήσουν και διαθέσουν άμεσα στο Διαδίκτυο κάθε εκπαιδευτικό υλικό του ΟΕΔΒ και σταδιακά όλο το περιεχόμενο της εθνικής βιβλιοθήκης. Μια πέμπτη, να συμβεί το ίδιο και στο πανεπιστημιακό υλικό, όπως και το να μεταδίδονται δικτυακά (μέσω δικτυακών κόμβων βιντεοροής) όλες οι ομιλίες των πανεπιστημιακών παραδόσεων, αλλά και των ανά τη χώρα επιστημονικών συνεδρίων. Μια έκτη σκέψη, για την πιστοποίηση μιας κατ΄ αίτηση εκπαίδευσης, θα ήταν να δημιουργηθεί εθνικό σύστημα διακρίβωσης γνώσεων και δεξιοτήτων, μέσω Διαδικτύου, με τηλεχρέωση για όσους αποδέκτες της δεν είναι μαθητές, φοιτητές ή οικονομικά δυσπραγείς. []

Διαβάστε όλο το άρθρο εδώ. Η φωτογραφία είναι του SlipStreamJc.