Αυτή την περίοδο ξεκινά η επιμόρφωση β’ επιπέδου εκπαιδευτικών για την αξιοποίηση των ΤΠΕ στη διδασκαλία και ειδικότερα στην χρήση εξειδικευμένου εκπαιδευτικού λογισμικού ανά κατηγορία διδασκόντων. Στην σχετική ανακοίνωση του ΙΤΥ της 20/1/10 διαβάζουμε:
[] θα υλοποιηθούν προγράμματα επιμόρφωσης για εκπαιδευτικούς της Αʼθμιας και Βʼθμιας εκπαίδευσης [], τα οποία αφορούν στην απόκτηση γνώσεων και δεξιοτήτων για την παιδαγωγική αξιοποίηση των ΤΠΕ, στη διδασκαλία του γνωστικού τους αντικειμένου (επιμόρφωση Βʼ επιπέδου).
Η διάρκεια κάθε Προγράμματος επιμόρφωσης είναι 96 ώρες, οι οποίες πραγματοποιούνται εκτός σχολικού ωραρίου, σε δύο τρίωρες επιμορφωτικές συνεδρίες ανά εβδομάδα, το μέγιστο.
Τα προγράμματα επιμόρφωσης της παρούσας επιμορφωτικής περιόδου ξεκινούν την εβδομάδα της 8ης Φεβρουαρίου 2010 και ολοκληρώνονται στο τέλος Ιουνίου 2010.
Από [] Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2010, οι ενδιαφερόμενοι εκπαιδευτικοί θα μπορούν, μέσω του Πληροφοριακού Συστήματος του έργου και με χρήση των κωδικών που τους είχαν αποδοθεί κατά την πιστοποίησή τους στο Αʼ Επίπεδο, να ενημερωθούν για τα προγράμματα της ειδικότητάς τους που θα υλοποιηθούν στην περιοχή τους και να υποβάλουν αιτήσεις συμμετοχής.
Η ανακοίνωση για την έναρξη του β’ επιπέδου επιμόρφωσης υπάρχει εδώ (pdf), ενώ λεπτομέρειες για τι και το πως της συμμετοχής εκπαιδευτικών στο πρόγραμμα υπάρχει εδώ (pdf).
***
Αναφορικά με το πρόγραμμα και την αποτελεσματικότητα του β’ κύκλου επιμόρφωσης καταθέτω τις εξής πρόχειρες σκέψεις:
1. Το στοίχημα της αλλαγής νοοτροπίας και διδακτικών μεθόδων
Η πρόθεση οι εκπαιδευτικοί να μαθαίνουν και να εφαρμόζουν ταυτόχρονα στην τάξη τους όσα μαθαίνουν είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, όμως αμφιβάλλω εάν αυτό θα μπορέσει να γίνει στην πράξη. Καταρχήν, υπάρχει η ελάχιστη υποδομή στις αίθουσες (Η/Υ, βιντεοπροβολέας, διαδίκτυο) για πρακτική εφαρμογή όσων θα μαθαίνουν οι εκπαιδευτικοί; Ας ελπίσουμε αυτός ο παράγοντας να μην είναι αποτρεπτικός και ο πατριωτισμός των δασκάλων μας να λάμψει. Το σημαντικότερο θέμα όμως είναι ότι για τη μετάβαση από την ..αναλογική στην ψηφιακή διδασκαλία χρειάζεται μια σημαντική αλλαγή νοοτροπίας (mentality shift) βασισμένες σε αρχές όπως η ανοιχτότητα, ο διαμοιρασμός και η συνεργασία. Η δική εμπειρία μου είναι ότι μια τέτοια θεμελιώδης αλλαγή χρειάζεται
- πολλαπλά κίνητρα (motivation), τόσο ενδοπροσωπικά όσο και εξωτερικά, συστημικά
- προσωπική εξοικείωση με τις νέες μεθόδους και εργαλεία διδασκαλία και
- ασφαλές περιβάλλον εφαρμογής των νέων γνώσεων & δεξιοτήτων
Η καλλιέργεια και εμφύσηση εσωτερικών κινήτρων επαφίεται μάλλον στον εκάστοτε επιμορφωτή, η εξοικείωση και η πιλοτική εφαρμογή συνήθως θέλουν χρόνο και εξατομικευμένη προσέγγιση. Οι συμμετέχοντες αναμένεται να εισάγουν αμέσως τις ΤΠΕ στην τάξη. Άραγε στην χώρα μας, και ειδικότερα στην παιδεία πως αντιμετωπίζουμε τονπειραματισμό, την καινοτομία και το ρίσκο; Τι αντίκτυπο θα έχει η περίπτωση που ο/η εκπαιδευτικός αποτύχει σε κάποια προκαταρτική προσπάθεια χρήσης ΤΠΕ στην τάξη;
2. Φαντασία στην επιμόρφωση
Το παρόν μοντέλο επιμόρφωσης εφαρμόζει μια δασκαλοκεντρική παιδαγωγική προσέγγιση με έμφαση στην διδασκαλία στην τάξη (attendance based teaching). Εκτιμώ ότι το εν λόγω έργο βοά για προσέγγιση μεικτής μάθησης (blended learning) με δυναμική προσέγγιση εργαλείων τηλεκπαίδευσης (e-learning). Όπως σε κάθε επιμόρφωση εξίσου σημαντική με το περιεχόμενο είναι ο τρόπος της διάδρασης και επικοινωνίας, έτσι και εδώ θα είναι σημαντικό οι εκπαιδευτικοί να εξοικειωθούν με τα βασικά εργαλεία τηλεκπαίδευσης. Τόσο για να τα αξιοποιούν οι ίδιοι και πέραν του σεμιναρίου, όσο και για μπορέσουν να επεκτείνουν τα χρονικά και γεωγραφικά όρια της μάθησης. Συνεπώς θα περίμενε κανείς κεντρική και συστηματική αξιοποίηση πλατφορμών ασύγχρονης και σύγχρονης τηλεκπαίδευσης. Αυτό έχει πρόσθετη σημασία για να σπάσουν τα σιλό του κάθε τοπικού σεμιναρίου που θα διεξαχθεί και οι εκπαιδευτικοί, αλλά και οι επιμορφωτές να μπορούν να συνεργάζονται και (εάν θέλουν) να ανταλλάσουν απόψεις σε πανελλαδικό επίπεδο και όχι μόνο στον στενό κύκλο των 10-15 συμμετεχόντων κάθε προγράμματος επιμόρφωσης.
3. Ομότιμη συνεργασία και ψηφιακές Θερμοπύλες
Εντύπωση κάνει ακόμα η απουσία αναφοράς/νύξης στην αξιοποίηση συνεργατικών εφαρμογών του συμμετοχικού διαδικτύου (web 2.0) στην τάξη με τις οποίες καινοτόμοι εκπαιδευτικοί δημιουργούν το προσωπικό τους δίκτυο μάθησης (personal lerning environment – ple/pln) και κάνουν ανά τον κόσμο αλλά και στην Ελλάδα εκπληκτικές δράσεις. Ευτυχώς για τους ..ανήσυχους υπάρχει το καινοτόμο σεμινάριο του ΕΚΔΔΑ ekddweb2. Εάν προχωρήσουμε ακόμα πιο βαθιά, ίσως χάθηκε μια καλή ευκαιρία να δημιουργηθεί ένα ανοιχτό κοινωνικό δίκτυο (social network) ελεύθερης συνεργασίας & επικοινωνίας εκπαιδευτικών με πολλαπλό δυναμικό ομότιμης και άτυπης μάθησης (peer-to-peer & informal learning).
Τελικά, το βάρος για το τελικό αποτέλεσμα πέφτει στους ώμους των τριακόσιων επίλεκτων επιμορφωτών, ο αριθμός των οποίων παραπέμπει στους ..300 του Λεωνίδα οι οποίοι καλούνται να διανοίξουν και να κρατήσουν ανοιχτά τα στενά των ψηφιακών Θερμοπυλών ώστε να τις διαβούν οι εκπαιδευτικοί μας. Έχοντας την ευκαιρία να γνωρίσω μερικούς εξ’ αυτών σε σεμινάρια του ΕΚΔΔΑ και να διαπιστώσω την αξία τους, εύχομαι στους συναδέλφους καλή επιτυχία και να γευτούν τη δόξα των ψηφιακών Θερμοπυλών (αλλά όχι και τη μοίρα των Σπαρτιατών μαχητών)!
Ετικέτες:
ict,
training,
σχολείο,
ΤΠΕ
Σχετικά άρθρα
BlogoSquare